Nog wat universitair nieuws.

18 april, 2007, een bijdrage van Frank | Commentaar (0)

Ik ben niet de enige die de data van het verlof verkeerd begrepen had. De meeste van mijn collega’s hebben al verkeerde vliegtuigbiljetten gekocht om op verlof te gaan. Wat nu? Ik vraag heel beleefd aan mijn bazin Veronica om de twee klassen van maandag 30 april te verplaatsen. Dat is een groooot probleem; de inspectie is heel streng op dergelijke dagen, zonder goede reden gaat dat niet; en verschillende buitenlandse leraars hebben dezelfde vraag gesteld; alleen de rector kan beslissen of dit kan opgelost worden. Afwachten dus… Mijn collega’s vinden dat we het zelf moeten oplossen: gewoon zwijgen en in stilte wegblijven; als er vragen komen dan kunnen we de verloren lessen altijd nog inhalen. Ook nu weer zijn er de wildste speculaties waarom de universiteit vooraf geen correcte kalender kan geven…inderdaad wel een heel bizar systeem. Ik heb er lang over nagedacht: tot voor kort was er helemaal geen één mei verlofperiode; er was één dag vrij, de feestdag, voor iedereen; de regering is nu bezig geleidelijk het aantal jaarlijkse verlofdagen te verhogen, maar dat gebeurt niet voor iedereen tegelijk; de universiteiten hebben nu wel 7 dagen vrij, maar dat is nog niet in alle andere organisaties; één en ander brengt mee dat – voorlopig dan toch- elk jaar opnieuw moet beslist worden wie hoeveel verlof krijgt en wanneer, en het zou geen goede burokratie zijn wannneer dat niet op het laatste moment gebeurde…, tot dan toe blijft alles gewoon aangestipt als gewone lesperiode! Hoe dan ook, de meeste Chinezen kan het niet schelen wanneer precies het verlof valt, want die hebben toch nog niet genoeg geld om de hele tijd op verlof te trekken!
Nog inefficienter is het tweede deel van het verhaal; ik verneem nu pas dat mijn eindejaarsstudenten hun laatste les hebben op 30 april, en niet zoals altijd gezegd op 18 mei! Ook hier weer hetzelfde verhaal? Officieel les tot 18 mei, maar studenten en leraars hebben in die periode zoveel andere dingen te doen dat ze de facto drie weken vroeger mogen stoppen; op voorwaarde natuurlijk dat je tot het allerlaatste moment blijft volhouden dat het schooljaar drie weken langer duurt! Alleen onnozele buitenlandse leraars lopen in de val. Mijn Amerikaanse collega Nolan en ikzelf zijn de enige buitenlanders die eindejaars les geven, we zitten allebei behoorlijk in de knoei! Je maakt een lesprogramma voor 10 lessen, inclusief een schema om de studenten op dagelijks werk te beoordelen, en na zeven lessen blijkt ineens dat er nog maar één over is. Eén les om alles af te ronden en een systeem te vinden om alle studenten punten te geven. Ik begin te begrijpen waarom de studenten niet erg onder de indruk waren telkens ik hen er aan herinnerde dat ze half mei een toets zouden krijgen!

Genoeg geklaagd over het inefficiente China. Vandaag heeft China in één keer zomaar zes nieuwe TGV-lijnen ingehuldigd. Ook wij zijn bij de gelukkigen. We kunnen nu naar Beijing per trein in iets minder dan 4 uur, en in vijf uur naar Harbin. In echte design witte TGV’s. Er is wel protest wegens de dure biljetten, dubbel van de gewone treinen; het ministerie heeft beloofd de zaak opnieuw te bekijken.

    About us

    Frank en Lieve waren al vrienden van China, voor ze elkaar leerden kennen.
    Hij bewondert de Chinezen voor wat ze in enkele decennia verwezenlijkten en volgt met belangstelling de evolutie van het Chinese socialisme. Hij was ingenieur en bezocht China beroepshalve zowat 50 maal. Hij was voorzitter van de Vereniging België-China en bestuurder van de Belgisch Chinese Kamer van Koophandel; hij schrijft in het tijdschrift China Vandaag en geeft regelmatig conferenties over China. Na zijn pensioen gaf hij sinds augustus 2006 als vrijwilliger les aan de Shenyang Normal University.

    Zij is kunstschilder en bezocht China drie keer: in 87 individueel; ze had al andere ontwikkelingslanden bezocht en was onder de indruk: iedereen in dit gigantische land had eten, een woning en nette kledij. In 88 werd ze officieel uitgenodigd om een tekenwedstrijd te jureren. In '89 gaf ze een reisverslag, geïllustreerd met haar schetsen uit: 'Kanttekeningen uit China'. Een selectie van haar schilderijen zijn te zien op: lievedejonghe.be.

    Sinds de zomer van 2008 zijn ze terug in België, waar ze verder activiteiten rond China ontwikkelen..

    Links
    Admin