Qin, Han,Tang, koeien, eenden, zwijnen, druiven en meer
Onze gids in Xi’an, Xiao Hong “Kleine Rode”
Vrijdagavond 17 juli en onze eerste week zit erop. Tot nog toe is het weer minder zwoel dan voorspeld. Het programma daarentegen voldoet wel aan de verwachtingen. Kan het nog beter? Op de eerste dagen migraine van Wiebe na is iedereen bovendien in volle form, ook Gino die steeds zelfverzekerder de vele trappen op- en afstormt en vandaag zelfs Sonja in de rolstoel vervoerde.
De rollen omgekeerd
Gisteren bezochten we eerst het provinciaal museum van Shaanxi. Toegang beperkt tot 4000 personen per dag. We werden ingewijd in de geschiedenis van de mens in de provincie via archeologische vondsten. In het dorp Banpo werden neolithische resten gevonden van 6000 voor Christus. Volgden de Zhou, Qin, Han, Tang, Song en nog wat Ming en andere dynastieen.
Invoering Boeddhisme tijdens Tang dynastie
Na de lunch bracht de rit ons naar het dorp Donghan in het kanton Hu, een uurtje rijden vanuit Xian en alweer grotendeels over een nieuze autostrade. Het kanton Hu is bekend voor de boerenschilders die in een naieve stijl het leven op het platteland schilderen. Het dorp Donghan speelde het klaar om provinciaal modeldorp te worden onderneer door de verkoop van dergelijke schilderijen. Bij de ingang van het dorp worden we op borden in het Engels welkom geheten. Hier komen dagelijks groepen buitenlandse toeristen een schildersatelier bezoeken. Maar wij komen om het dorp te ‘imspecteren’ en worden door de burge;eester welkom geheten. Wat krijgen we te zien: een boerderij met serres met vooral druiven en tuinbouw; twee melkveehouders met 15-20 koeien elk, een landbouwer die als bijverdienste ganzeneieren produceert om uit te broeden (mooi spectakel, 1 woerd voor vijf vrouwtjes en dat maal duizend). De boerin tracteerde ons op zelf te plukken perziken.
Vervolgens bezochten we een varkensvetmesterij. Dat verhaal was triest: hij verdiende goed zijn boterham in de handel en stak vier jaar geleden zijn spaarcenten in dit bedrijf; twee jaar geleden stortten de varkensprijzen in elkaar; een tweede stal stond er onafgewerkt bij.Daarna passeerden we langs een druivenkweker die zijn oogst langs de weg verkocht; de verkoopster was een docente Engels aan de universiteit op verlof! Tot slot gingen we een pint drinken op een terrasje onder coca-cola paraplu’s.
Het modeldorp werd in 1993 volledig nieuw heropgebouwd met grote huizen van twee verdiepingen, met voldoende ruimte om bed and breakfast (en diner) aan te bieden aan stadsbewoners die frisse lucht zoeken, waarvan we dan ook dankbaar hebben gebruik gemaakt.
Plattelandsinterieur met flatscreen TV.
Voor het slapengaan kregen we nog een snelkursus papierknippen en bezochten het atelier van de beroemde schilderes Pan. De airconditioning van de slaapvertrekken hielp ons door de zwoelte van de nacht.We hadden ons het verblijf in een boerenwoning wel anders voorgesteld. China blijft verrassen.
Vandaag bezochten we op de terugweg de wereldberoemde terracotta krijgers in Xi’an die pas in 1974 bij toeval werden ontdekt. Onze gids die bij de pinken is, zorgde ervoor dat we toelating kregen met de bus tot vlak bij de ingang van de site te rijden in plaats van op de obligate parking twee kiliometer verder te moeten stoppen. Deze faciliteit verkregen we niet zo maar, maar omdat een van onze medereizigers in een rolstoel reist. Veel meer stukken en brokken dan men zou denken op de foto’s van mooi uitgelijnde soldaten. Maar ook nog drie kwart op te graven. En het echte graf van de keizer, een ondergronds paleis zo groot als een piramide moet nog open gemaakt worden!
In de namiddag bezoek aan de Grote moskee . Xi’an heeft 80.000 moslims. De moskee werd gebouwd conform het model van een Chinese tempel. Zelfs de minaret leek op een gewone pagode. De eerste moskee werd daar al rond 750 AD gebouwd met steun van de keizer.
Na een verfrissende douche kregen we ‘s avonds een Tang keizerlijk banket met alle toeters en bellen en live citarmuziek gevolgd door een spetterend muziek-en dansspektakel van de Tangdynastie.
Een bijdrage van Frank | Commentaar (0)Leave a Reply
