Bezoek aan een plantage van geneeskundige kruiden

Met dank aan Daisy en Sibylle voor het verslag.

0p dinsdag 14 juli 2009 brengt de groep een bezoek aan een teeltbedrijf van medicinale planten in het dorp Shangshan, nabij Danfeng County, op ± 200km ten Oosten van de provinciehoofdstad Xian. We bereiken het dorp via een moderne snelweg, waar vooral vrachtwagens op rijden. De streek heeft een traditie in het kweken van geneeskrachtige planten, er is zuivere lucht en het bedrijf ligt ver genoeg van drukke verkeersaders.

We spreken er met Mr Liu Zheng Hua, de manager en één van de twee overige aandeelhouders van de firma die er sedert drie jaar actief is. In een vorig leven was hij zelf boer. Het kapitaal dat de vennoten investeerden komt van eigen spaarcenten. Onze gids vertelt ons dat plattelands Chinezen voorkeur geven aan sparen boven consumeren!

De plant die er geteeld wordt is de “Tan Shen”(salvia met rode wortel), waarvan de wortel actieve bestanddelen bevat die goed zijn om allerlei hartkwalen te bestrijden. De plant wordt hier handmatig geplant, de grond wordt bemest met meststof van kippen en na 10 maand machinaal geoogst. De oogst wordt geheel door een bedrijf opgekocht, die de wortels verwerkt tot pillen.

Mr Liu laat 300 mu (=20ha) voor de rekening van zijn firma bewerken door een max van 107 arbeiders in de plant-en oogstperiode. In de periode daartussen volstaan een 5-tal werkkrachten. Mannen verdienen er 50Y en vrouwen 30Y per dag. Op de vraag of ze dan verschillend werk verrichten, wordt eerst negatief gereageerd, bij enig aandringen over het waarom van dit – toch wel aanzienlijk – loonverschil wordt enerzijds gezegd dat vrouwen toch wel minder zwaar werk opnemen, en dat het de gewoonte is dat vrouwen minder verdienen. Wij stellen ons de vraag of ‘gelijk loon voor gelijk werk’ bij wet voorzien is.

Het is heet, we staan op het veld en de ene vraag volgt op de andere… de discussie wordt vervolgd in het ‘bureau’ van Mr Liu, die volgens onze indruk eerder een schuur is. De man is nochtans niet van Shangshan zelf, hij woont immers op 7km (in een stadje?) hier vandaan.

Voor het gebruik van de grond moet de firma 1600Y per mu per jaar betalen aan de boeren die hun perceel ter beschikking stellen. In deze prijs zit ook enige arbeid begrepen.

Langsheen het verbouwde perceel dat we bezoeken loopt een irrigatiekanaaltje dat door de dorpelingen aangelegd werd. Voor het water hoeft men niet te betalen, het komt van de nabijgelegen rivier. Er is ook geen belasting te betalen, want landbouw wordt door de overheid aangemoedigd omdat vele dorpsbewoners, jongeren de streek verlaten om o.m. in het nabijgelegen Xian te gaan werken in de industrie.

Wat de afzet betreft, lopen de vennoten geen enkel risico: de kwaliteiten van de plant is – volgens eigen zeggen – van het allerbeste en de markt is zeker: met de firma die de verwerking op zich neemt is er inmiddels een contract van 3 jaar en een kaderoverenkomst van 10 jaar. Het gaat om een groot Chinees bedrijf dat ook naar de USA exporteert.

Naast de 20ha eigen productie, koopt de firma eveneens de oogst op van 60ha die door individuele boeren geteeld worden. Hij betaalt er 8Y per kg voor. Hij zou graag dit segment van hun activiteit uitbreiden, maar vele boeren geven er de voorkeur aan o.a. tarwe en maïs te verbouwen.

Het inkomen van de dorpelingen is sedert de meer open politiek van de huidige overheid aanzienlijk verhoogd, ze spreken de hoop uit dat deze politiek kan doorgezet worden. In het dorp worden verder ook op grote schaal varkens, kippen, koeien en schapen gekweekt. Toch is de inkomensstijging vooral te wijten aan de inkomens van de inwoners die de hele week in Xian in de fabriek werken.

Economische crisis? Onbekend! Dus zeker geen impact tot zo ver!