Drie dagen Luoyang en omgeving
19-21 juli
De eerste dag bezoeken we een graanveredelingsbedrijf en boeren in het nabije dorp. Het gaat om een familiebedrijf waarvan de eigenaar vroeger boer was en zich opwerkte tot veredelaar van zaaigranen door zelfstudie. Hij levert vijfduizend ton in 11 provincies, en zetelt in het stadsbestuur van Luoyang. Dochter en schoondochter hebben intussen een universitair diploma en werken in het bedrijf. De man betaalt voor een deel de nieuwe wegen en scholen in het dorp.
Nadien ontgoocheling: We kunnen geen boeren ontmoeten want ” ze zijn allemaal gaan werken in de stad wegens stil seizoen”. Na stevig aandringen dat dit niet volgens afspraak was, werd in allerijl een bezoek aan een nabijgelegen dorp georganiseerd. Eerst ontmoeting met het gemeentebestuur en dan bezoek aan de huizen van twee families. Anecdote: ze vragen zich af of het wel veilig is ons het dorp binnen te laten wegens het gevaar dat we hen besmetten met Mexicaanse griep.
De tweede dag stond toerisme op het menu: de beroemde boeddhistische grotten van Long Men, 110.000 boeddha’s groot en klein door elkaar, gedurende 500 jaar gekapt in opdracht van leden van de keizerlijke familie en het hof. Mooi maar verstikkend heet. Ook voor de Chinezen is er hittegolf. Gino bereikt als eerste de voet van grote boeddha, 100 trappen hoog.
Verder bezochten we de Xiaolangdi stuwdam met hydrocentrale. Het is de grootste op de Gele Stroom, volgens de gids de grootste van de wereld. Hoezo, en de Drieklovendam dan? Ha, die is nog niet helemaal afgewerkt!
Op de terugreis bezoeken we nog een grotwoning. Sinds het overlijden van grootmoeder vorig jaar is ze verlaten en omgevormd in toeristische attractie met souvenirstand. Een Chinees Bokrijk?
De derde dag werd een lange busdag met het meest merkwaardige bezoek van de reis totnutoe: een van de enige overgebleven communes ( na de officiele afschaffing in 1985). Het dorp Nanjie heeft vzich van een landbouwcommune omgevormd in een industrieel dorp: noedels, chocoladebiscuits, bier, souvenirs, enz. plus een kleurendrukkerij. Het bezit is er nog altijd gemeenschappelijk gebleven onder de 3.400 bewoners. Gezondheidszorg en educatie, inclusief volwassenen- en kunstonderwijs zijn goed en gratis. Ook de zoningen en alle nutsvoorzieningen. Loon is slechts 30% van het inkomen, 70% bestaat uit voordelen in natura. De bedrijven stellen intussen al 11.000 mensen van buitenaf tewerk.
Vanavond overnachten we in Zhengzhou, een stad met 8 miljoen inwoners die vanaf 1951 uitgebouwd werd tot hoofdstad van de provincie Henan ( 100 miljoen inwoners).
Een bijdrage van Frank | Commentaar (0)Leave a Reply


