Bezoek aan een plantage van geneeskundige kruiden
Met dank aan Daisy en Sibylle voor het verslag.
0p dinsdag 14 juli 2009 brengt de groep een bezoek aan een teeltbedrijf van medicinale planten in het dorp Shangshan, nabij Danfeng County, op ±
We spreken er met Mr Liu Zheng Hua, de manager en één van de twee overige aandeelhouders van de firma die er sedert drie jaar actief is. In een vorig leven was hij zelf boer. Het kapitaal dat de vennoten investeerden komt van eigen spaarcenten. Onze gids vertelt ons dat plattelands Chinezen voorkeur geven aan sparen boven consumeren!
De plant die er geteeld wordt is de “Tan Shen”(salvia met rode wortel), waarvan de wortel actieve bestanddelen bevat die goed zijn om allerlei hartkwalen te bestrijden. De plant wordt hier handmatig geplant, de grond wordt bemest met meststof van kippen en na 10 maand machinaal geoogst. De oogst wordt geheel door een bedrijf opgekocht, die de wortels verwerkt tot pillen.
Mr Liu laat 300 mu (=
Het is heet, we staan op het veld en de ene vraag volgt op de andere… de discussie wordt vervolgd in het ‘bureau’ van Mr Liu, die volgens onze indruk eerder een schuur is. De man is nochtans niet van Shangshan zelf, hij woont immers op
Voor het gebruik van de grond moet de firma 1600Y per mu per jaar betalen aan de boeren die hun perceel ter beschikking stellen. In deze prijs zit ook enige arbeid begrepen.
Langsheen het verbouwde perceel dat we bezoeken loopt een irrigatiekanaaltje dat door de dorpelingen aangelegd werd. Voor het water hoeft men niet te betalen, het komt van de nabijgelegen rivier. Er is ook geen belasting te betalen, want landbouw wordt door de overheid aangemoedigd omdat vele dorpsbewoners, jongeren de streek verlaten om o.m. in het nabijgelegen Xian te gaan werken in de industrie.
Wat de afzet betreft, lopen de vennoten geen enkel risico: de kwaliteiten van de plant is – volgens eigen zeggen – van het allerbeste en de markt is zeker: met de firma die de verwerking op zich neemt is er inmiddels een contract van 3 jaar en een kaderoverenkomst van 10 jaar. Het gaat om een groot Chinees bedrijf dat ook naar de USA exporteert.
Naast de
Het inkomen van de dorpelingen is sedert de meer open politiek van de huidige overheid aanzienlijk verhoogd, ze spreken de hoop uit dat deze politiek kan doorgezet worden. In het dorp worden verder ook op grote schaal varkens, kippen, koeien en schapen gekweekt. Toch is de inkomensstijging vooral te wijten aan de inkomens van de inwoners die de hele week in Xian in de fabriek werken.
Economische crisis? Onbekend! Dus zeker geen impact tot zo ver!
Een bijdrage van Frank | Commentaar (0)No ‘beel’, no deal
Vanmorgen in Xi’an bezoek aan de Grote Tempel van de Wilde Gans, een boeddhistische tempel van de Tang dynastie, begin 8ste eeuw AD. Gtote site met pagode van 7 verdiepingenm 64 m hoog plus een tempelcomplex. De pagode is eenvoudig maar indrukwekkend door zijn ouderdom, de tempel is grotendeels recent.
Volgt een verplicht rondje shoppen in een jadefabriek.Hier hielden we een wedstrijd om het meest afbieden, uiteraard gewonnen door Ali die korte metten maakte met een prijs van drie voor een.
Volgende etape: de stadsmuren van Xi’an, met poorten en versterkingen. De stadsmuur is nog intact en omsluit de hele stad. We bezoeken de zuidpoort.Sommige voortvarenden huren zelfs een fiets op de muur om zich drie kwartier uit te leven. Het is echter broeiend heet ( 41 graden) en de meeste anderen geraken nauwelijks uit de schaduw van de stadspoort en bijhorende souvenirwinkels, waarvan de verleiding weer te groot was.
De muur werd opgericht door de eerste Ming keizer in de vijftiende eeuw, om zijn standing te verhogen. Om de kwaliteit te verzekeren wer de gestampte aarde gecontroleerd op zijn hardheid. Was ze slecht, dan werd de arbeider onthoofd; indien de controleur onvoldoende slechte arbeiders vond werd hijzelf onthoofd. Van IKZ ( integrale kwaliteitszorg gesproken) gesproken…Een treffende illustratie van ‘alles kan beter’
Na de zoals iedere keer copieuze lunch en het afscheid van de ‘kleine rode’, de trein op voor een rit van vijf uur naar Luoyang. Naar het mooie landschap van de heuvels en het doorsneden loessplateau kijken. Sommigen toch, anderen zochten de wijsheid in de kan. Een bediende van de spoorwegen kwam als ‘bijverdienste’ onnozele gadgets verkopen; allemaal goed en wel, deze illustere reizigers waren enkel bereid iets te kopen indien de man ook een package deal met ‘beel’ ( pour les Flamands: beer) kon aanbieden.
Na wat omwegen kwam de discussie met onze Chinese student-begeleider al snel op de sexuele gewoonten der Chinese jeugd, met als ultieme vraag een variante op de Clinton vraag: ‘Did you have sexual intercourse with your girlfriend?’ waarop met enige verveeldheid een al even Clintoniaans antwoord volgde :’You know, things are changing in China’.
Om het thuisfront gerust te stellen, iedereen geraakte veilig met zijn valiezen in het hotel.
Een bijdrage van Frank | Commentaar (0)Qin, Han,Tang, koeien, eenden, zwijnen, druiven en meer
Onze gids in Xi’an, Xiao Hong “Kleine Rode”
Vrijdagavond 17 juli en onze eerste week zit erop. Tot nog toe is het weer minder zwoel dan voorspeld. Het programma daarentegen voldoet wel aan de verwachtingen. Kan het nog beter? Op de eerste dagen migraine van Wiebe na is iedereen bovendien in volle form, ook Gino die steeds zelfverzekerder de vele trappen op- en afstormt en vandaag zelfs Sonja in de rolstoel vervoerde.
De rollen omgekeerd
Gisteren bezochten we eerst het provinciaal museum van Shaanxi. Toegang beperkt tot 4000 personen per dag. We werden ingewijd in de geschiedenis van de mens in de provincie via archeologische vondsten. In het dorp Banpo werden neolithische resten gevonden van 6000 voor Christus. Volgden de Zhou, Qin, Han, Tang, Song en nog wat Ming en andere dynastieen.
Invoering Boeddhisme tijdens Tang dynastie
Na de lunch bracht de rit ons naar het dorp Donghan in het kanton Hu, een uurtje rijden vanuit Xian en alweer grotendeels over een nieuze autostrade. Het kanton Hu is bekend voor de boerenschilders die in een naieve stijl het leven op het platteland schilderen. Het dorp Donghan speelde het klaar om provinciaal modeldorp te worden onderneer door de verkoop van dergelijke schilderijen. Bij de ingang van het dorp worden we op borden in het Engels welkom geheten. Hier komen dagelijks groepen buitenlandse toeristen een schildersatelier bezoeken. Maar wij komen om het dorp te ‘imspecteren’ en worden door de burge;eester welkom geheten. Wat krijgen we te zien: een boerderij met serres met vooral druiven en tuinbouw; twee melkveehouders met 15-20 koeien elk, een landbouwer die als bijverdienste ganzeneieren produceert om uit te broeden (mooi spectakel, 1 woerd voor vijf vrouwtjes en dat maal duizend). De boerin tracteerde ons op zelf te plukken perziken.
Vervolgens bezochten we een varkensvetmesterij. Dat verhaal was triest: hij verdiende goed zijn boterham in de handel en stak vier jaar geleden zijn spaarcenten in dit bedrijf; twee jaar geleden stortten de varkensprijzen in elkaar; een tweede stal stond er onafgewerkt bij.Daarna passeerden we langs een druivenkweker die zijn oogst langs de weg verkocht; de verkoopster was een docente Engels aan de universiteit op verlof! Tot slot gingen we een pint drinken op een terrasje onder coca-cola paraplu’s.
Het modeldorp werd in 1993 volledig nieuw heropgebouwd met grote huizen van twee verdiepingen, met voldoende ruimte om bed and breakfast (en diner) aan te bieden aan stadsbewoners die frisse lucht zoeken, waarvan we dan ook dankbaar hebben gebruik gemaakt.
Plattelandsinterieur met flatscreen TV.
Voor het slapengaan kregen we nog een snelkursus papierknippen en bezochten het atelier van de beroemde schilderes Pan. De airconditioning van de slaapvertrekken hielp ons door de zwoelte van de nacht.We hadden ons het verblijf in een boerenwoning wel anders voorgesteld. China blijft verrassen.
Vandaag bezochten we op de terugweg de wereldberoemde terracotta krijgers in Xi’an die pas in 1974 bij toeval werden ontdekt. Onze gids die bij de pinken is, zorgde ervoor dat we toelating kregen met de bus tot vlak bij de ingang van de site te rijden in plaats van op de obligate parking twee kiliometer verder te moeten stoppen. Deze faciliteit verkregen we niet zo maar, maar omdat een van onze medereizigers in een rolstoel reist. Veel meer stukken en brokken dan men zou denken op de foto’s van mooi uitgelijnde soldaten. Maar ook nog drie kwart op te graven. En het echte graf van de keizer, een ondergronds paleis zo groot als een piramide moet nog open gemaakt worden!
In de namiddag bezoek aan de Grote moskee . Xi’an heeft 80.000 moslims. De moskee werd gebouwd conform het model van een Chinese tempel. Zelfs de minaret leek op een gewone pagode. De eerste moskee werd daar al rond 750 AD gebouwd met steun van de keizer.
Na een verfrissende douche kregen we ‘s avonds een Tang keizerlijk banket met alle toeters en bellen en live citarmuziek gevolgd door een spetterend muziek-en dansspektakel van de Tangdynastie.
Een bijdrage van Frank | Commentaar (0)Eerste verkenning van het platteland
14-15 juli
Gisteren legden we een eerste contact met de bevolking van het dorpje Shangshan, onderdeel van het kanton Danfeng, waar we ook logeerden.
Het eerste onthaal was hartelijk en versterkend: een heerlijk Chinees middagmaal werd ons aangeboden met typische streekspecialiteiten ( maissoep, vet gemarineerd en flink gepeperd spek, en gebakken varkensvelletjes). Daarna waren we te gast bij een privaat bedrijf dat zich speciliseert in het telen van geneeskundige planten, in het bijzonder de salvia met rode wortel, goed voor angina pectoris.
Plantage geneeskundige kruiden
Daarna zakten we af naar de hoofdplaats van het kanton Danfeng , waar we de massale belangstelling van de lokale bevoliing opwekten. Het hotel was zichtbaar ontredderd en moest halsoverkop naar de politie om formulieren voor vreemdelingen. Vervolgens hebben we in een lokaal restaurant in Hunan stijl onze gastronomische behoeften meer dan bevredigd en dit alles overgoten met aanzienlijke hoeveelheden bier (compensatie voor overmatig vochtverlies natuurlijk…) ; aan dit alles hing evenwel een kostenplaatje: 1 euro per persoon. Daarna genoten we van een feilloze nachtrust, moe en vooral voldaan.
Vandaag bezochten we in hetzelfde dorp een legbatterij (productie van kippeneieren). De hele familie was present: de zaakvoerder, een kwieke veertiger, met vrouw en twee (!) schattige pubers, en niet te vergeten de kranige grootmoeder.
Eierproducent en familie
Het gaat om een familiebedrijf met 6000 legkippen. We hebben de man de oren van de kop gevraagd en de tolken hadden er best een dikke kluif aan.
De echte eierproducenten
Frank modereerde rustig het vragenstellen zodanig dat er geen stalinorgel op hen werd afgevuurd.
Afscheid
Daarna bezochten we het dorp waarin volop geinvesteerd wordt: nieuwe woningen om bewoners van armtierige huizen hoog in de bergen een beter onderkomen te verschaffen, de productie van metaangas uit varkensdrek welke fier werd gedemonstreerd via de zuivere gasvlam van twee bekkens in de keuken.
Traditionele en nieuwe woningen in aanbouw
Te voet zakten we af naar een van de plaatselijke nieuw opgerichte vakantieverblijven waar we kennis maakten met de uitbater/eigenaar en nogmaals de innerlijke mens op een voortreffelijke wijze versterkten. Daarna stond onze gastheer erop ons zijn tweedochters voor te stellen om hun engelse taalvaardigheid te demonstreren met ” My name is…” We rondden ons bezoek af met een gesprek met de plaatselijke veldwachter.
Afscheid van het dorp
Dit is een arm dorp volgens de cijfers, maar het krijgt nieuwe impulsen dankzij de aanleg van een autostrade die de productie op een vlotte manier naar de afzetmarkt kan brengen ( nog twee uur rijden naar Xi’an in plaats van 8,5 via bergwegen). Een mooie illustratie van de ontsluiting van het binnenland door weldoordachte investeringen van de overheid. Daarna stevenden we terug naar Xi’an en ontdekten onderweg dat ook China niet gespaard blijft van files tengevolge van ongevallen op de autosnelweg.
Chinese file
In Xi’an bezochten we de avondmarkt in de moslimwijk waar we logeren. In het plaatselijk gerenommeerde restaurant was tot grote spijt van Luc (en enkele anderen) geen drup alcohol te krijgen.
Een bijdrage van Frank | Commentaar (0)Chinareis 2009 eerste dagen
Regen in de Verboden Stad
Dinsdagavond 14 juli
We zijn intussen al in Danfeng, een godvergeten gat (en hoofdplaats van een landelijk kanton van slechts 300.000 inwoners) op 130 km van Xi’an.
Tot heden geen ploblemen
Op ons menu tot nu toe: Conferentie door professor Du Yintang, acrobatische opera, Verboden Stad, Tiananmenplein (steaming hot), Tempel van de Hemel, nachttrein naar Xi’an, 2 1/2 uur autoweg naar Danfeng (voordien 8 uur), bezoek aan boerderij voor medicinale planten.
In bijlage kort verslag van prof. Du
Het Chinese plattelandBeijing, 12 juli 2009
Professor Du Yin Tang (social sciences rural development), Directeur van de Gung Ho ICCIC China is, landbouwkundig, verdeeld in drie gebieden: de oostelijke regio, waar aan industriële landbouw wordt gedaan; de middelste zone waar de landbouw min of meer ontwikkeld is, en de westelijke regio (11 provincies, bestaande uit de noord-westelijke regio en de zuid-westelijke regio) die laag ontwikkeld is. In 2007 was het netto inkomen per capita 4140 yuan; in 2008: 4761yuan. (1 yuan = +/- 0,11 €) Maar er was een verschil in het inkomen stedelijk : platteland in een verhouding 100 : 30 ; west : oost: 100 : 44,2 Er is een verschil in teelten:Mais en sojabonen in het noordoosten; veeteelt in het noorden; veeteelt en wintertarwe in het westen; rijst, appelsienen, zijde en suikerbiet in het zuiden; tarwe, katoen, appelen, gerst in het midden. De bevolking : in 2007 stedelijk: 44,9% – platteland 55,1% in 2008: 45,7% 54,3% Organisatie van de administratieVoor 1978: na 1978 Central idemProvincial (31) idem
Prefecture idem
County (2000 à 3000) idem
People’s commune Town/township
Production brigade Villager’s administration
Production team Villager’s group
1978 – 1982Land in collectief bezit en family contracted production1982-1985de staat is eigenaar; families krijgen pacht voor 5 jaar, individuele productie1985-2000het vorige systeem is verlengd1997- 2000De tweede ronde van de pachtcontracten (30 jaar)Binnen de villages zelf werd de verdeling van de gronden geregeld.2006Pachtgeld en landbouwtaks is afgeschaft. Deze afschaffing brengt problemen met zich mee:De lokale overheid heeft geen belang meer bij een grotere opbrengst in de landbouw, want ze kan er geen belasting meer op heffen, wel op handel en industrie, dus zal ze er ook niet in investeren. Voor de hervorming stond het collectief in voor een aantal gemeenschapsvoorzieningen (gezondheidszorg, onderwijs, infrastructuur). In het individuele productiesysteem valt dit weg. Onderwijs is opgevangen door de centrale staat. (“the five guarantees”: schooling, housing, clothing, food, health) maar vooral gezondheidszorg is niet gegarandeerd op het vroegere niveau. Bovendien moet dit nu allemaal betaald worden, terwijl dit vroeger rechtstreeks uit de productie gefinancierd werd.De lokale overheid is sterker geïnteresseerd in de veiling van gronden aan bedrijven, waardoor ze inkomsten verwerven, dan in de verpachting aan de boeren, waaraan ze niets verdienen. De belangrijkste problemen voor de producenten zijn:De kleine schaal waarop nu geproduceerd wordtDe moeilijke verkoop/marketingGeen controle op de marktGrote fluctuaties (vraag/aanbod/prijs) De belangrijkste problemen voor de consumenten zijn:Geen garantie voor de kwaliteitGeen garantie voor de kwantiteit (voorziening)De markt wordt gecontroleerd door grote bedrijven, tussenhandelaars, private dealers Het onderscheid stedeling-plattelandsbewoner is in de grondwet ingeschreven. NIET alle plattelandsbewoners zijn boeren (slechts 40%)Opgepast met de term ‘platteland’ (ming). Het betekent: landbouw (nong ye), plattelandsbewoner (nong min), en ‘het’ platteland (nong cun) (‘den buiten’) Nieuw: Promotie van coöperatieven: ‘The New Farms Specialised Cooperative Act.” Promoot specialisatie van coöperatieven. Ofwel kiest men voor crafts, ofwel voor fruit, ofwel voor bijenteelt …. Mensen worden lid van de coöperatieve op vrijwillige basis. Ze kunnen lid worden van verschillende coöperatieven.In het stelsel van de collectieve productie was iedereen verplicht lid, deed het collectief alles (volledig productiegamma) + sociale voorzieningen.
Er zijn tegenwoordig 140.000 coöperatieven in China. De meeste zijn geen productiecoöperatieven, maar enkel voor marketing en verkoop.
De coöperatieven nemen de rol van de vroegere collectieven voor een stuk weer op (collectieve werken voor irrigatie, infrastructuur..)Gung Ho ondersteunt de coöperatieven met vorming (over management, irrigatie, gender…) De armoedegrens lag in 1969 op 400 yuan; in 2006 op 1000 yuan. De levensstandaard is algemeen gestegen. In 1969 waren er 60 miljoen mensen onder de armoedegrens; de laatste jaren nog 10 miljoen. De kloof tussen rijk en arm is groter geworden, maar de onderkant van de kloof is erop vooruit gegaan. Er is een beleid van ‘The New Countryside’ dat beoogt:Stijging van het inkomen op het plattelandModernisering van de landbouwVerbetering van het onderwijs- en cultureel niveauVerbetering van de levensvoorwaardenVb. elektriciteit en wegen overal. Er worden door de luisteraars kritische vragen gesteld naar de efficiëntie en de duurzaamheid van dit systeem. Hierop wordt geantwoord:De resultaten van de landbouwhervorming zijn goed: er was een record graanoogst in de laatste jaren.De meeste vooruitgang is gerealiseerd door serreteelten en door een groter gebruik van meststoffen.De belangrijkste zorg is de overbevolking en de veroudering Het systeem van landoverdracht (het recht van de boeren om zelf hun grond te mogen verkopen) staat ter discussie Een ander probleem is het functioneren van de democratie op de laagste niveaus: er worden stemmen gekocht, er zijn te weinig kandidaten…
Een bijdrage van Frank | Commentaar (1)