Drie dagen Luoyang en omgeving

21 juli, 2009, een bijdrage van Frank | Commentaar (0)

19-21 juli

De eerste dag bezoeken we een graanveredelingsbedrijf en boeren in het nabije dorp. Het gaat om een familiebedrijf waarvan de eigenaar vroeger boer was en zich opwerkte tot veredelaar van zaaigranen door zelfstudie. Hij levert vijfduizend ton in 11 provincies, en zetelt in het stadsbestuur van Luoyang. Dochter en schoondochter hebben intussen een universitair diploma en werken in het bedrijf. De man betaalt voor een deel de nieuwe wegen en scholen in het dorp.

dsc_6102.JPG

Nadien ontgoocheling: We kunnen geen boeren ontmoeten want ” ze zijn allemaal gaan werken in de stad wegens stil seizoen”. Na stevig aandringen dat dit niet volgens afspraak was, werd in allerijl een bezoek aan een nabijgelegen dorp georganiseerd. Eerst ontmoeting met het gemeentebestuur en dan bezoek aan de huizen van twee families. Anecdote: ze vragen zich af of het wel veilig is ons het dorp binnen te laten wegens het gevaar dat we hen  besmetten met Mexicaanse griep.

dsc_6149.JPG

De tweede dag stond toerisme op het menu: de beroemde boeddhistische grotten van Long Men, 110.000 boeddha’s groot en klein door elkaar, gedurende 500 jaar gekapt in opdracht van leden van de keizerlijke familie en het hof. Mooi maar verstikkend heet. Ook voor de Chinezen is er hittegolf. Gino bereikt als eerste de voet van grote boeddha, 100 trappen hoog.

dsc_6209a.jpg

Verder bezochten we de Xiaolangdi stuwdam met hydrocentrale. Het is de grootste op de Gele Stroom, volgens de gids de grootste van de wereld. Hoezo, en de Drieklovendam dan? Ha, die is nog niet helemaal afgewerkt!

dsc_6237.JPG

Op de terugreis bezoeken we nog een grotwoning. Sinds het overlijden van grootmoeder vorig jaar is ze verlaten en omgevormd in toeristische attractie met souvenirstand. Een Chinees Bokrijk?

dsc_6257.JPG

De derde dag werd een lange busdag met het meest merkwaardige bezoek van de reis totnutoe: een van de enige overgebleven communes ( na de officiele afschaffing in 1985). Het dorp Nanjie heeft vzich van een landbouwcommune omgevormd in een industrieel dorp: noedels, chocoladebiscuits, bier, souvenirs, enz. plus een kleurendrukkerij. Het bezit is er nog altijd gemeenschappelijk gebleven onder de 3.400 bewoners. Gezondheidszorg en educatie, inclusief volwassenen- en kunstonderwijs zijn goed en gratis. Ook de zoningen en alle nutsvoorzieningen. Loon is slechts 30% van het inkomen, 70% bestaat uit voordelen in natura. De bedrijven stellen intussen al 11.000 mensen van buitenaf tewerk.

dsc_6343a.jpg

Vanavond overnachten we in Zhengzhou, een stad met 8 miljoen inwoners die vanaf 1951 uitgebouwd werd tot hoofdstad van de provincie Henan ( 100 miljoen inwoners).


Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

Name (verplicht)

Email (verplicht)

Website

Speak your mind

    About us

    Frank en Lieve waren al vrienden van China, voor ze elkaar leerden kennen.
    Hij bewondert de Chinezen voor wat ze in enkele decennia verwezenlijkten en volgt met belangstelling de evolutie van het Chinese socialisme. Hij was ingenieur en bezocht China beroepshalve zowat 50 maal. Hij was voorzitter van de Vereniging België-China en bestuurder van de Belgisch Chinese Kamer van Koophandel; hij schrijft in het tijdschrift China Vandaag en geeft regelmatig conferenties over China. Na zijn pensioen gaf hij sinds augustus 2006 als vrijwilliger les aan de Shenyang Normal University.

    Zij is kunstschilder en bezocht China drie keer: in 87 individueel; ze had al andere ontwikkelingslanden bezocht en was onder de indruk: iedereen in dit gigantische land had eten, een woning en nette kledij. In 88 werd ze officieel uitgenodigd om een tekenwedstrijd te jureren. In '89 gaf ze een reisverslag, geïllustreerd met haar schetsen uit: 'Kanttekeningen uit China'. Een selectie van haar schilderijen zijn te zien op: lievedejonghe.be.

    Sinds de zomer van 2008 zijn ze terug in België, waar ze verder activiteiten rond China ontwikkelen..

    Links
    Admin